Seçici Konuşmazlık, diğerlerinde rahatça konuşabilmesine rağmen, belirli sosyal durumlarda konuşamama ile karakterize edilen bir çocukluk çağı kaygı bozukluğudur. Seçici mutizmi olan çocuklar tipik olarak okulda veya halka açık ortamlarda konuşmazlar, ancak evde aile üyeleri gibi daha tanıdık ortamlarda normal şekilde konuşabilirler. Seçici konuşmazlığın kesin nedeni bilinmemekle birlikte, genetik ve çevresel faktörlerin bir kombinasyonu ile ilişkili olduğu düşünülmektedir.

Seçici konuşmazlığın belirtileri şunları içerebilir:

• Belirli sosyal ortamlarda konuşmayı reddetmek
• Aşırı utangaçlık veya sosyal kaygı
• Sınıf tartışmalarına katılamama veya okuldaki soruları cevaplayamama
• Başkalarıyla göz temasından veya fiziksel temastan kaçınma
• Arkadaş edinmede veya sosyal etkinliklere katılmada zorluk

Seçici mutizm tedavisi tipik olarak bilişsel davranışçı terapi (CBT) ve ilaç tedavisi gibi psikoterapinin bir kombinasyonunu içerir. Ebeveynlerin ve öğretmenlerin seçici konuşmazlığı olan çocuklara destekleyici ve anlayışlı bir ortam sağlamak için birlikte çalışması ve bir çocuğun bu duruma sahip olabileceğinden şüphelenirlerse profesyonel yardım almaları önemlidir.